article

23 مهر روز جهانی عصای سفید

حضرت علی (ع): چشم ها هرگز خداوند را نمی بینند.دل های با ایمان است که خدا را می بینند. مقدمه ما برای اینکه به شناخت و فهمی دقیق…

آسان نگار ۲۱ مهر ۱۴۰۱ ۸ دقیقه مطالعه
23 مهر روز جهانی عصای سفید

حضرت علی (ع): چشم ها هرگز خداوند را نمی بینند.دل های با ایمان است که خدا را می بینند.

مقدمه

ما برای اینکه به شناخت و فهمی دقیق از محیط اطرافمان داشته باشیم،به حواس پنجگانه نیاز داریم که مهم ترین و اصلی ترین آن وسلیه و ابزار،بینایی است که ممکن است افرادی از این نعمت مهم محروم باشند و در نتیجه این محرومیت،سختی ها و مشکلاتی را با محیط اطرافشان به وجود می آورد.

تاریخچه عصای سفید

تاریخچه استفاده از عصای سفیدی که درحال حاضر وجود دارد و نمادی برای افراد نابینا شده است، برمی گردد به دهه 1920 میلادی تقریبا 100 سال پیش و بعد از جنگ جهانی اول.

فرد از کشور انگلستان که در یک حادثه ،بینایی خود را از دست می دهد.او دست به یک ابتکار جالبی می زند و عصای سفیدی را که همه ی افراد در تمامی اوقات شبانه روز بتوانند آن را مشاهده کنند،تهیه می کند تا وسایل نقلیه ای که در رفت و آمد هستند با او برخورد نکنند.

پس از این،بخاطر تلاش های افراد زیاد دیگری در کشورهای مختلف از جمله آنها دو ریاضی دان و حقوقدان آمریکایی، قوانینی شکل گرفت برای قدردانی و مورد احترام قرار دادن افرادی که ممکن است، نابیانا متولد شوند و یا به دلیل وقوع حادثه ای نابینا شدند.

درنهایت از 15 اکتبر سال 1964 میلادی که همزمان است با 23 مهر،این روز جهانی شد تا به همه جهانیان اعلام کند، نابینایان مانند تمامی افراد جامعه حق استفاده از همه امکانات را دارند.

روز عصای سفید ،بیانگر استقلال و عدالت اجتماعی نابینایان است که با قدردانی از آنها ،شرایطی را بوجود آوریم تا این افراد توانمند،بتوانند همه استعدادها و توانیی های که در وجودشان هست را شکوفا کنند.

نه دلسوزی نه ترحم

اکثر افراد فکر می کنند که این گونه افراد حتما نیاز به دلسوزی و ترحم دارند و گاهی اوقات با لفظ« روشن دل» آنها را صدا می زنند تا بخواهند با این کار،احترام بیشتری بگذارند و به آنها محبت کنند.

درصورتی که افراد نابینا نه نیاز به ترحم و دلسوزی دارند و نه از کلمه روشن دل خوشحال می شوند.آنها فقط یک چیز را می خواهند: حقوق و قوانین آنها را قبول کنیم ،عمل کنیم و به آنها مانند سایر افراد جامعه احترام بگذاریم.

قانونی فراموش شده

یکی از موادری که شاید برایتان جالب باشد و احتمالا اطلاع درستی هم از آن نداشته باشید،این است که اگر طبق قانون،نابینایی قصد عبور از خیابان را داشته باشد و عصای سفید خود را به حالت افقی نگه دارد،این کار او حکم چراغ قرمز را دارد و راننده باید توفق کند و اگر چنین نکند طبق قانون باید جریمه شود.درحالی که اکثر رانندگان برای همان احساس اشتباه ترحم کردن و دلسوزی ،فکر می کنند اگر توقف کنند به او کمک کردند در حال که فقط قانون را رعایت کرده اند.

نکته قابل توجه دیگر این است که اگر نابینایی را دیدید که عصایش رنگ قرمز هم دارد،یعنی این فرد علاوه بر نابینایی،معلولیت شنوایی هم دارد.

محدودیت افراد سالم

حتما جمله « معلولیت،محدودیت نیست» را بارها و بارها شنیده اید.اما کافی است چند لحظه فکر کنیم که ممکن است چگونه از سر غفلت و نادانی و توجه نکردن، چه محدودیت هایی را برای این افراد به وجود می آوریم.مثلا:

1- کف پوش های زرد رنگی که در پیاده رو ها ساخته شدند برای راحتی رفت و آمد این افراد است.اما خودروهایی که روی این خطوط پارک می کنند،داربست هایی که نصب می شود ، مغازه داری که وسایل خود را در پیاده رو و روی کفپوش های زرد رنگ می گذارد و … چه سختی هایی را برای رفت و آمد آنها ایجاد می کنیم.

2- پارک وسایل نقلیه در تقاطع خیابان ها و پیاده روها و جاهایی که فرد نابینا قصد عبور از خیابان را دارد اما با این بی توجهی عبور آنها را دچار مشکل می کنیم.

3- وسایل نقلیه ای که دقیقا در همان محلی پارک می کنند که فقط مخصوص افراد معلول است.

و …

برای اینکه درک بهتری از سختی های آنها داشته باشیم،کافی است برای مدت چند ثانیه یا دقیقه چشم های خود را ببندیم و کارهای ساده ای که در خانه در عرض مدت کوتاهی انجام می دهیم، ببینیم چقدر انجام همین کارهای ساده در خانه وکارهایی که در محیط شلوغ بیرون خانه چگونه با سختی زیاد انجام می شود.

پس باید گفت ما با بی توجهی هایی که انجام می دهیم : ما آنها را نمی بینم نه اینکه آنها را ما را نمی بینند.

ایجاد شغل

متاسفانه توجه زیادی به موضوع اشتغال و به کارگیری آنها و معیشت نابینایان نشده است.یک دلیل این است افراد نابینا را در ادارات دولتی و غیردولتی استخدام نمی کنند چون اعتقاد دارند با استخدام انها، توان کاری مجموعه شان کاهش می یابد و افت میکند یا به اصطلاح کارایی لازم را ندارند.

درحالی که عده ای از این دسته هستند که در شغل های دبیری،وکالت،نویسندگی و اپراتوری جاهای مختلف مشغول به کار هستند و بسیار موفق هم عمل کردند.

باید به این موضوع دقت کرد که نابینایان مانند سایر افراد جامعه می توانند زندگی عادی خود را انجام دهند:

1- می توانند علاقه مندی های خود را کشف و دنبال کنند.

2- با فضای مجازی و تکنولوژی روز آشنا شود.

3-با دوستان خود در ارتباط باشد

4- ورزش کند

5- کارهای خود را در خانه و بیرون با همکاری و مشارکت افراد انجام دهد.

و …

خط بریل

لویی بریل در سال 1809 میلادی در فرانسه و در دهکده ای شهرشهر پاریس به دنیا آمد.در سن سه سالگی به خاطر حادثه ای که در کارگاه زین و چرم سازی پدرش اتفاق افتاد یک چشم او آسیب دید.

به دلیل مسافت طولانی با شهر،کمبود امکانات و همچنین تجویز داروهای اشتباه،نه تنها چشم آسیب دیده اش خوب نشد که کم کم عفونت چشم دیگر او را نیز در بر گرفت و تمام بینایی اش را از دست داد.روزگار به سختی برای او می گذشت چون که او قبلا قادر بود محیط دور و اطراف خود را ببیند ولی با این حادثه،شرایط زندگی برای او سخت شده بود.

روزها می گذشت ولی علاقه او به درس باعث می شد به مدرسه برود.در سن 12 سالگی به مدرسه نابینایان می رود و درکنار تحصیل با فردی آشنا می شود که در آن دوران خط هایی را به وجود آورده بود که افراد نابینا با لمس کردن آنها می توانستند متن هایی را بخوانند.

بریل با استعداد ،نبوغ و توانایی هایی که داشت و در کنار همکاری با آن فرد،مدلی از خط های جدیدی را ایجاد کند که نابینایان علاوه بر شیوه قبل یعنی خواندن متن ها،نوشتن کلمات را هم یاد بگیرند.او سال های زیادی را صرف این موضوع کرد و موفق هم شد.

لویی در سن 43 سالگی بر اثر بیماری در گذشت اما تلاش هایی که او برای کمک به افراد نابینا انجام داد بعدها نتیجه داد و تقریبا بعد از 30 سال از فوت لویی بریل به موفقیت های چشمگیری در فرانسه و سایر کشورها رسید و در نهایت در کنگره معلمان نابینا خط بریل رسما پذیرفته شد.

افراد مشهور نابینا

رودکی

اولین شاعر فارسی زبان است که در قرن 4 هجری قمری زندگی می کرده و به طور مادرزادی نابینا بوده است.

محمد خزائلی

در سال 1292 هجری شمسی در اراک به دنیا آمد.در سنین نوزادی به خاطر بیماری آبله،بینایی اش را از دست داد.از جمله خدمات بزرگ او را اندازی « انجمن حمایت از نابینایان»و « تاسیس مدرسه مخصوص نابینایان » در ایران بود.

طه حسین

در سال 1889 در مصر به دنیا آمد.به خاطر عفونت، بینایی خود را در کودکی از دست داد.با این حال او قرآن را حفظ کرد. او از اندیشمدان،محققان و نویسندگان بزرگ عرب است و کتاب های زیادی از خود برجای گذاشته است که معروفترین آن کتاب « الایام» که به 12 زبان دنیا ترجمه شده است.

comments

دیدگاه‌های این مطلب

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. نظر یا پرسش خود را بنویسید.